Home sweet home

Vanmiddag mag ik naar huis!
Boven verwachting mag ik na 4 nachtjes ziekenhuis weer fijn naar ons eigen huis.
De plastisch chirurgen zijn tevreden over het resultaat en zien absoluut geen reden om mij langer hier te houden.

Tja, en hoe kijk ik terug op de afgelopen dagen...
De aankomst in het ziekenhuis afgelopen donderdag was emotioneel, ik wilde maar 1 ding en dat was naar huis! Ik voelde zoveel stress dat ik alleen maar wilde huilen en ik vroeg me alleen maar af waarom ik dit wilde. Heb had hier per slot van rekening zelf voor gekozen. Waarom?
Maar als een ware Obama heb ik het mezelf voorgehouden: "Can we do this?" "Yes, we can!"
Na de operatie was ik super slaperig van de narcose en dormicum die ze me op de OK gegeven hadden om een beetje te relaxen. Wat een lollig spul is dormicum trouwens. Voordat ik het kreeg was ik gespannen als een veertje maar ik had de dormicum nog niet binnen en ik vond alles goed.
"Jij wil een naald in mijn rug steken? Prrrrrima!!"

Ook de eerste nacht viel me super mee, ik heb nauwelijks geslapen maar wel rustig kunnen liggen en daar was ik al blij mee.
Vrijdag heb ik mezelf op de rand van het bed gewassen, beetje op de stoel gezeten en aangerommeld op de kamer. Ook mocht mijn infuus eruit en 's middags hebben ze epiduraal pomp (pijnbestrijding) verminderd.
's Avonds catheter uit en 's nachts best okay geslapen.

Zaterdag was ook prima, lekker in de badkamer gewassen, op de gang gelopen, ik voelde me prima.
's Middags hebben ze de epiduraal gestopt en dat was 's avonds goed te voelen: AUW! Meer pijn rond het operatiegebied maar vooral ook rugpijn waardoor ik niet kon liggen.
Ik meende een lange nacht voor de boeg te hebben en helaas werd dat de waarheid: pijn, niet kunnen liggen, zitten op stoel, lopen op de gang, zitten in bed en uren die voorbij kropen.

Maar zoals altijd kwam na deze nacht ook weer een dag! En na een lange douche (heerlijk warm water over mijn pijnlijke rug) knapte ik lekker op.
De anesthesist kwam nog even langs en vroeg zich af waarom de epidurale pijnstilling al gestopt was (had volgens hem nog 24 uur 'moeten' lopen) en waarom deze niet herstart was bij de pijn?
Euh, dat weet ik niet....
Zondag ben ik heerlijk verwend met veel bezoek en gezelligheid en ik voelde me steeds beter.

Afgelopen nacht heb ik best goed geslapen, vanochtend heb ik mezelf gedoucht en nu mag ik nog even rusten. Rond 14.00 uur komt Marc me halen.
Ik ben zo blij dat het achter de rug is en dat het goed gegaan is.
Ik ga thuis verder herstellen en opknappen.
Ik heb nog drie wonddrains (dat is best een pijnlijke aangelegenheid) en morgen mogen er waarschijnlijk 2 uit en eentje loopt nog redelijk wat af en moet wat langer blijven zitten.
Home sweet home, here I come....

Oh ja, ik heb werkelijk waar al mijn verpleegkundigen moeten beloven dat ik me echt rustig hou de komende 6 weken. Ze vinden me nogal enthousiast en vooruitstrevend in mijn herstel maar voor de juiste hechting van de prothese moet ik echt een aantal regels in acht nemen.
"Can we do this?" "Yes, we can".